درباره سورهٔ کافرون
این سوره شش آیه دارد و در مکّه نازل شده است.
آیات آن رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را دستور مىدهد به اينكه برائت خود از كيش آنان را علناً اظهار داشته، خبر دهد كه آنها نيز پذيراى دين وى نيستند، پس نه دين او مورد استفاده ايشان قرار مىگيرد، و نه دين آنان، آن جناب را مجذوب خود مىكند. بنابراين نه كفّار مىپرستند آنچه را كه آن جناب مىپرستد، و نه تا ابد، آن مىپرستد آنچه را كه ايشان مىپرستند، پس كفّار بايد براى ابد از سازشكارى و مداهنه آن جناب مأيوس باشند.
در شأن نزول این سوره آمده است كه بعضى از سران قریش به پیامبر گفتند: اى محمّد تو یك سال از آیین ما پیروى كن، ما سال بعد از تو پیروى مىكنیم. آنگاه هر كدام بهتر بود آن را ادامه مىدهیم، امّا پیامبر نپذیرفت. گفتند: لااقل خدایان ما را مسّ كن و تبرّك بجوى تا ما نیز خداى ترا بپرستیم، در این هنگام این سوره نازل شد.
