درباره سورهٔ اسراء
سورهى «اِسراء»، یكصد و یازده آیه دارد و بنابر قول مشهور مكّى است. البتّه بعضى پنج آیهى 26، 32، 33، 57 و 78 را مدنى مىدانند.
این سوره، به جهت كلمهى اوّل آن، «سبحان» وبه خاطر ماجراى معراج، «اِسراء» و به سبب بازگویى داستان بنىاسرائیل، «بنىاسرائیل» نامگذارى شده است.
در این سوره همچون دیگر سورههاى مكّى، موضوعاتى از قبیل: توحید، معاد، نصایح سودمند و مبارزه با هرگونه شرك، ظلم و انحراف، سنّتها وقوانین فردى واجتماعى در تاریخ، تاریخچهى آدم و ابلیس، پیامبر اسلام و موقعیّت آن حضرت در مكّه، بیان شده است. از مسائل عمده و قابل توجّه در این سوره، معراج حضرت رسولصلّى الله علیه وآله است.
شروع سوره با «تسبیح» خداست و پایان آن با «حمد» و ستایش او.
معراج، مقدّسترین سفر در طول تاریخ است، مسافرش پیامبر اسلام صلّى الله علیه وآله، فرودگاهش مسجدالحرام، گذرگاهش مسجد الاقصى، میزبانش خدا، هدف آن دیدن آیات الهى، سوغاتىاش اخبار آسمانها و ملكوت و بالا بردن سطح فهم بشر از این دنیاى مادّى بوده است. بر اساس روایات، پیامبر یك سال قبل از هجرت، پس از نماز مغرب در مسجدالحرام، از طریق مسجدالاقصى به وسیلهى «بُراق»به آسمانها رفت و چون بازگشت، نماز صبح را در مسجدالحرام خواند.
