درباره سورهٔ مریم
سورهی مریم نوزدهمین سورهى قرآن، داراى نود و هشت آیه و در مكّه نازل شده است. محتواى سوره را همچون سایر سورههاى مكّى، مسائل مربوط به قیامت و سرنوشت مجرمان و پاداش نیكوكاران و قسمتى از سرگذشت زكریّا و مریم و عیسىبن مریم و یحیى و ابراهیم و اسماعیل و ادریس علیهم السّلام تشكیل داده است.
در تفسیر المیزان مىخوانیم: خداوند در دو آیهى آخر این سوره مىفرماید: هدف ما از نزول این سوره، بشارت و انذار است و این هدف در قالب زیباى داستان زندگى پیامبران آمده است.
نام مریم 34 بار در قرآن آمده است و خداوند نام هیچ زنى را با اسم خاص در قرآن ذكر نكرده، جز مریم و تنها سورهاى كه به نام یك زن در قرآن نامیده شده، همین سورهی مریم است.
در فضیلت تلاوت این سوره آمده است كه هر كس مداومت به خواندن این سوره كند، از دنیا نمىرود مگر آنكه خداوند او را از نظر جان و مال و فرزند بىنیاز كند. البتّه شكّى نیست با عمل به محتواى این سوره انسان خود را از دیگران بىنیاز خواهد دید.
