درباره سورهٔ طه
سورهی طه با یكصد وسى وپنج آیه، از سورههاى مكّى است و محتواى آن نیز همانند دیگر سورههاى مكّى، بیشتر سخن از مبدأ و معاد مىباشد.
این سوره، اوّلین سورهاى است كه ماجراى حضرت موسىعلیه السّلام را به تفصیل بیان نموده و حدود هشتاد آیه را بدان اختصاص داده است. بخشى از آن نیز در مورد عظمت قرآن و صفات خداوند و بخشى در ارتباط با سرگذشت آدم و حوّا و وسوسه شیطان است و در پایان اندرزهاى بیدار كنندهاى را بیان مىدارد.
براى حروف مقطّعهى «طه» معانى و تعبیرهاى مختلفى بیان شده است؛ از جمله آن كه نام خدا یا كلمه سوگند و یا نام پیامبر است. چنانكه اهل بیت پیامبر را «آل طاها» یا حضرت علىعلیه السّلام را «طه» و در دعاى ندبه امام زمانعلیه السّلام را «یا بن طه» مىخوانیم. به هر حال این حروف زاید و بدون معنا نیست، و در طول زمان زیادى كه از نزول قرآن مىگذرد و با وجود دشمنان زبانشناس بسیار، تاكنون هیچ گونه ایراد و خدشه قابل تأمّلى دراین مورد وارد نشده است.
