درباره سورهٔ صافات
این سوره با یكصد و هشتاد و دو آیه در مكّه نازل شده است.
نام این سوره، از آیهی اوّل آن برگرفته شده كه با سوگند به «صافّات»، گروهى از فرشتگان كه در انجام فرمان الهى در صف هستند، آغاز مىشود، همچنین آیه 165 كه در آن كلمه «الصافّون» آمده است.
مشابه این سوره از نظر نام، سوره «صف» است كه اشاره به صفوف محكم رزمندگان در صحنههاى جنگ دارد.
این سوره، نخستین سوره از قرآن كریم است كه با سوگند آغاز مىشود.
همانند دیگر سورههاى مكّى، بیشتر آیات این سوره نیز دربارهى مبدأ و معاد و با تذكّر و انذار همراه است.
همچنین به تاریخ پیامبرانى همچون نوح، ابراهیم، اسحاق، موسى، هارون، الیاس، لوط و یونس، اشاره شده و در این میان زندگى حضرت ابراهیم مشروح تر آمده است.
عقاید باطل مشركان در مورد رابطهی خداوند با جنّ یا فرشتگان به شدّت محكوم شده و پیروزى نهایى حقّ بر كفر و شرك و نفاق مطرح گردیده است.
بر قرائت سوره صافّات در روزهاى جمعه تأكید شده و تلاوت آن، موجب گشایش در رزق و بیمه شدن مال و فرزندان از شیطان مىشود.
