درباره سورهٔ ذاریات
این سوره شصت آیه دارد ودر مكّه نازل شده است.
نام این سوره از اوّلین آیهی آن گرفته شده است: «والذّاریات ذرواً» و به معناى بادهاى تندى است كه اشیاء را پراكنده مىكند.
آغاز و پایان این سوره با معاد است و مباحثى دربارهى توحید و نشانههاى خداوند در هستى، داستان فرشتگانى كه مهمان حضرت ابراهیم علیه السّلام شدند و به او بشارت فرزند دادند، اخطار به قلع و قمع قوم لوط و اشارهاى به داستان برخى پیامبران، همچون موسى و نوح و قوم عاد و ثمود، بیشترین آیات این سوره را در برمى گیرد.
قرآن با بیان تاریخ انبیاى گذشته و سختىها و مشكلات آنان در راه هدایت مردم، پیامبر اسلام صلّى الله علیه وآله را به صبر و استقامت دعوت مىكند.
