درباره سورهٔ الرحمن
این سوره هفتاد و هشت آیه دارد و در مدینه نازل شده است.
نام سوره برگرفته از آیهی اوّل است و «الرّحمن» همچون «اللّه» از نامها و صفات مخصوص خداوند مىباشد.
امام كاظمعلیه السّلام فرمود: هر چیزى عروسى دارد و عروس قرآن، سوره الرّحمن است.
در این سوره، آیهى «فباىّ آلاء ربّكما تكذّبان» سى و سه مرتبه تكرار شده كه بیشترین تكرار در كلّ قرآن است. جالب آنكه این آیهی تكرارى، هم انسانها را مورد خطاب قرار داده و هم جنّیان را، كه كدام یك از نعمتهاى بى شمار الهى را تكذیب مىكنید؟
در سورهی قبل، هشدار تكرار شده بود:«عذابى و نذر»، در این سوره نعمتها تكرار مىشود. «فباىّ آلاء ربّكما...»
سورهی قبل با قیامت شروع و با قدرت الهى تمام شد: «اقتربت الساعة... ملیك مقتدر» ولى این سوره با رحمت شروع و با اكرام الهى پایان مىپذیرد. «الرّحمن... ذى الجلال و الاكرام»
