درباره سورهٔ واقعه
این سوره نود و شش آیه دارد و در مكّه نازل شده است.
یكى از نامهاى قیامت، واقعه است كه در آیهی اوّل این سوره از وقوع حتمى آن خبر داده شده و لذا این سوره «واقعه» نام گرفته است.
اكثر آیات این سوره دربارهى قیامت و شرایط و حوادث آن و تقسیم مردم به دوزخى و بهشتى در آن روز بحث مىكند. لذا تلاوت این سوره انسان را از غفلت بیرون مىآورد.
در آستانهی مرگ عبداللّه بن مسعود، عثمان به عیادتش رفت و از او پرسید: از چه ناراحتى و چه آرزویى دارى؟ گفت: از گناهانم ناراحتم و امید به رحمت پروردگار دارم. پرسید: آیا چیزى مىخواهى به تو عطا كنم؟ گفت: نه، آن روز كه نیاز داشتم محرومم كردى، الآن كه از دنیا مىروم چه نیازى دارم. عثمان گفت: پس اجازه بده چیزى به تو عطا كنم تا براى دخترانت به ارث بماند.
او گفت: آنها هم نیازى ندارند. زیرا به دخترانم چیزى آموختهام كه هرگز نیازمند نمىشوند. به آنان سفارش كردهام سورهی واقعه بخوانند كه از پیامبر صلّى الله علیه وآله شنیدم هر كس هر شب آن سوره را تلاوت كند، فقر و بدبختى به او نمىرسد.
