درباره سورهٔ حشر
این سوره بیست و چهار آیه دارد و در مدینه نازل شده است.
به مناسبت كلمهى «حَشر» كه در آیهی دوّم آمده، آن را «حشر» نامگذارى كردهاند. البتّه مراد از آن، حشر در قیامت نیست، بلكه اجتماع مردم براى كوچ كردن است.
آغاز و انجام این سوره دربارهی تسبیح همه موجودات هستى براى خداوند است و محتواى آن بیشتر دربارهی همكارى منافقان با یهودیان مدینه براى توطئه علیه مسلمانان است كه قرآن مىفرماید: نقشههاى آنان به جایى نمىرسد و جز خوارى و شكست، چیزى براى آنها به دنبال ندارد.
