درباره سورهٔ ملک
سورهی ملك، آغازین سورهی جزء بیست و نهم قرآن كریم است. این سوره از سورههاى مكّى و داراى سى آیه مىباشد. نام دیگر این سوره، «تبارك» است.
«مُلك» و «تبارك»، هر دو برگرفته از آیهی اوّل است و به ترتیب به معناى «فرمانروایى» و «پر بركت» مىباشند.
محتواى این سوره به طور كلى شامل سه محور زیر است:
1.مباحثى در مورد مبدأ هستى، صفات خداوند، نظام شگفتانگیز خلقت، آفرینش هستى و انسان و ابزارهاى انسان براى شناخت.
2.بحث هایى درباره معاد، عذاب دوزخ و گفتگوى جهنّمیان در قیامت.
3. تهدید كافران و ظالمان به عذابهاى دنیوى و اخروى.
در فضیلت این سوره آمده است: قرائت این سوره موجب نجات از عذاب قبر است.
